دشمنی آمریکا با نسل سوم انقلاب

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ جنگ‌ها معمولاً با غباری از ابهام آغاز می‌شوند که حقیقت را تا سال‌ها می‌پوشاند؛ اما درباره جنگ تحمیلی محور واشنگتن-تل‌آویو علیه تهران، خطای محاسباتی بزرگی به‌سرعت رخ نشان داد. راهبردنویسان غربی جنگ را نه تنها ابزار نظامی، بلکه فرصتی برای ایجاد گسل در جامعه ایران می‌دیدند؛ آن‌ها می پنداشتند می‌توانند خشم بخشی از جوانان از سیاست‌های داخلی را به اهرمی برای فروپاشی یا اغتشاش تبدیل کنند، اما واقعیت میدان، چیزی جز این را روایت کرد.

موشک‌های آمریکایی-صهیونیستی ویرانی و مرگ زیادی به بار آورد، اما حتی پیش از آنکه گرد و غبار جنگ بخوابد، چهره‌ واقعی نسل سوم انقلاب اسلامی آشکار و این حملات باعث شد خشم بخشی از جوانانی که از برخی سیاست‌های اقتصادی داخلی ناراضی بودند، از اعتراض به داخل به سمت دشمن خارجی، یعنی همین اتحاد متجاوز، هدایت شود.

جوانان چه با هودی‌هایشان، با خارجی صحبت کردن، با سبک‌های پوشش متنوع همگی یک نقطه اشتراک دارند؛ بازپس‌گیری روایت غربی

مرزِ میان انتقاد و خیانت

محور آمریکایی-صهیونیستی خطای راهبردی مرتکب شدند و «نقد وضع موجود» را با «آمادگی برای براندازی» یکی پنداشتند. در جریان جنگ تحمیلی 12 روزه و سپس جنگ تحمیلی سوم، بسیاری از جوانان و حتی برخی چهره‌های منتقد، مواضعشان تغییر کرد. این تغییر، نه نتیجه‌ تبلیغات رسمی بود و نه حاصل بسیج سازمان‌یافته؛ بلکه از تجربه‌ مستقیم جنگ آمد. کسانی که عزیزانشان را از دست داده یا شهرشان را زیر آتش دیده بودند، دیگر ماجرا را بحث سیاسی دور از واقع نمی‌دیدند، بلکه آن را تهدیدی مستقیم برای هویت و آینده‌ خود می‌دانستند.

جنگ، مرزهای ذهنی جامعه ایران را بازتعریف کرد. در این پارادایم جدید، جوانانی که تا دیروز منتقد سرسخت سیاست‌های اقتصادی یا سبک زندگی مسئولان بودند، در مواجهه با موشک‌های خارجی، به مدافعان نفوذناپذیر مرزها تبدیل شدند. این یعنی در معادله‌ ملی، نقد مسئولان موضوعی درون‌خانوادگی است، اما حمله خارجی، مرزهای انتقاد و خیانت را به کلی از هم جدا می‌کند.

پوشش خبری رسانه های داخلی از تحولات دو سال اخیر به خوبی بیانگر این تناقض جذاب بود. جوانانی که آینه‌ تمام‌نمای تنوع فرهنگی ایران هستند؛ از دختری که بدون حجاب مرسوم، پرچم رزیم صهیونیستی را به نشانه اعتراض به آتش می‌کشد تا جوانی که پس از شهادت رهبر انقلاب اسلامی، زندگیِ ورزشی‌اش را رها می‌کند تا در مسیرِ زنده نگه‌داشتنِ یاد رهبر شهید گام بردارد.

این جوانان چه با هودی‌هایشان، چه با خارجی صحبت کردن، چه با سبک‌های پوشش متنوع همگی یک نقطه اشتراک دارند؛ «بازپس‌گیری روایت غربی». آن‌ها دیگر فقط سوژه‌ اخبار نیستند، بلکه خود روایت‌گرِ داستان ایران‌ مقتدرند. آن‌ها از ابزارهای مدرن (شبکه‌های اجتماعی، زبان‌های خارجی، استایل‌های نسل جدید) برای دفاع از غرور ملی استفاده می‌کنند.

بومرنگ تحریم و جنگ

شاید طنز تلخ ماجرا برای دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی همین باشد؛ آن‌ها قصد داشتند نسلی بسازند که علیه انقلاب اسلامی شورش کند، اما در عمل، محرک ظهور نسلی شدند که انقلاب اسلامی را از لایه‌های کتاب‌های تاریخ، به متنِ زندگیِ روزمره‌شان آورده است. این نسل، برخلاف پیش‌بینی‌های اتاق‌فکرهای غربی، نه تنها از درون فرو نپاشید، بلکه با تکیه بر تنوعِ سبک زندگی و در عین حال اتحاد ملی، به جبهه‌ای جدید و غیرمنتظره برای دفاع از ایران تبدیل شد.

شرط‌بندی روی «فروپاشی داخلی»، حالا بیش از هر زمان دیگری، قمار شکست‌خورده به نظر می‌آید.